Een Travellerspoint blog

Te paard de bergen in

20 november

sunny 34 °C

Vandaag de grote dag. Na een bijzondere nacht met na een paar uur wakker worden van allerlei dieren geluiden, melden wij ons na het ontbijt om 9 uur bij het tracking point. Hier staan we niet op de lijst! We hadden ons gisteren toch echt op gegeven! Na wat gerommel krijgen we toch een gids toegewezen en 2 helmpjes en zadeltassen waarin we onze bagage moeten verdelen. "Jef", zijn Afrikaanse naam was echt te lastg, helpt ons in het zadel en na de eerste onzekere passen rijden wij als volleerd ruiter de bergen in. Wat een bijzondere ervaring. Wat zijn die paardjes (merries) sterk! Maar ook zo zeker en slim. Die van mij wil voorop blijven en voorkomt steeds dat Frank langszij komt. Daarachter volgt Jef, die af en toe richting aangeeft. Maar onze paarden weten precies waar ze heen moeten en zijn prima getraind. Af en toe proberen ze een drafje, maar het terrein leent zich hier niet zo goed voor. Bovendien is het erg warm om zich overmatig in te spannen. Hier en daar drinken ze wat uit de beekjes en eten wat gras. Zo klimmen de paarden met ons op de rug gewoon tegen de rotsen omhoog over soms zeer steile stukken. Maar wat nog spannender is: omlaag! Met onvoorstelbare haarspeldbochtjes. op mijn ski's in de sneeuw had ik het niet eens aangedurfd. Na ongeveer een uur stappen we met trillende benen van de inspanning af. Een meisje van 16 jaar neemt ons mee over steile paadjes naar grotschilderingen die volgens de gegevens door de bosjesmannen zijn gemaakt. Even de benen strekken, maar wat trillen ze. Ik krijg nog meer bewondering voor de paardjes. Na ongeveer 40 minuten waren we weer bij de Jef en onze paarden die nog even heerlijk aan het grazen waren. We vervolgen onze weg nog steiler omhoog en weer omlaag naar onze volgende stop, de waterval. Hier worden we opgevangen door een jongen die ons te voet naar de waterval brengt. De paarden kunnen weer even een half uur uitrusten bij de gids en wij eten onze lunch in de schaduw, het is nog steeds erg warm, boven de 30 graden in de schaduw. Hierna zoeken we de weg terug naar het kamp. Weer spannend want bij de afdalingen jutten de paarden elkaar op om het voortouw te nemen en duwen elkaar bijna van het pad.... Alles gaat goed en uitgeput komen we na een tocht van ruim 5 uur weer thuis. De paarden zijn ook duidelijk blij om uit te kunnen rusten. Ik ben zo moe en misschien ook door de zon en warmte dat ik echt moet gaan zitten in de schaduw om niet flauw te vullen. Maar met een ijskoude cola op het terras kom ik weer bij. We hebben onderweg wel voldoende gedronken, samen 2 liter, maar toch. Wauw, mijn benen .... Langzaam lopen we naar de hut en na een koude douche even bijkomen in de klamboe. Het diner bestaat vanavond uit blikken witte bonen in tomatensaus en groente in currysaus, erg lekker opgewarmd in de aanwezige pan en koekenpan. Nog even onze was weer ophalen bij de bar en toch nog maar een koud drankje drinken op het terras. Blogje schrijven bij het haardvuur. De temperatuur is aangenaam, er is nu wat bewolking en er staat een briesje. Morgen vroeg trekken we door. Wat een adembenemende tocht was dat vanmiddag! Ik ga toch lekker slapen straks.

Geplaatst door Olga Commandeur 13:31 Gearchiveerd in Zuid-Afrika

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint