Een Travellerspoint blog

Rondje Kaap

3-12

semi-overcast

Na een onrustige nacht moeten we zelf ons 'inclusief' ontbijtje klaarmaken, geroosterde broodjes met jam... Er is gisteravond iets toch niet helemaal goed gevallen, want ik heb wat last van mijn darmen. Vandaag gaan we een rondje Kaap doen en komen langs alle mooie plekjes, Muizenberg, Kalkbay, Vishoek, Simon's Town, hier hebben we een heerlijk vissoepje gegeten, met een lekker wijntje erbij. Ook bezochten we een museum over de ontwikkelingen van Simon's Town, vernoemd naar Simon van der Stel. Een Nederlander die daar een haven heeft gemaakt voor de navy. Ook hebben we daar pinguïns gezien, grappige beesten. Bij Capepoint zijn we weer een stukje omhoog gelopen naar de vuurtoren. Helaas was er weer teveel bewolking om iets te zien. We hebben even wat rond gehangen in de souveniersshop. Toen we weer buiten kwamen, was de mist opeens opgetrokken en konden we genieten van prachtige uitzichten op de baai. Kaap de Goede Hoop is het meest zuid-westelijke puntje van Zuid Afrika. Via de prachtige kustweg met vele oohhhh momenten komen we in Campsbay. Hier vertoeft de Yetset van over de hele wereld. Ik begrijp waarom, het is echt een prachtige plaats met zicht op de Table Mountain en sunset in zee. Nog een klein uurtje dan gaat de zon onder. de lucht is nu al mooi. Hier nemen we op een terrasje aan zee een heerlijke cocktail. Ik heb er een met o.a. kokos en pindakaas! heel bijzonder. Ook de paella is erg goed en lekker pittig. Zo langs de palmbomen is de sunset geweldig! Kortom: dit was weer een heel mooi stukje Zuid Afrika. Terug naar onze lodge zullen we niet veel last hebben van het verkeer, dat wordt na 22.00 uur wel anders. Dan is het concert van Lady Gaga afgelopen. We drinken nog een biertje aan de overkant en slapen voor het laatst deze vakantie in Zuid Afrika. Morgen kijken of table Mountain geen tafelkleedje heeft.... En gaan we Cape Town zelf nog even in. Eind van de middag zullen we ons melden op het vliegveld, want met de nachtvlucht vliegen we terug naar Amsterdam. Vol met indrukken en schitterende foto's.

Geplaatst door Olga Commandeur 22:53 Gearchiveerd in Zuid-Afrika Reacties (0)

Van Johannesburg naar Capetown

2-12

semi-overcast

Vroeg op voor de zoveelste dag van onze vakantie. We vliegen vandaag van Johannesburg naar Capetown. Het ontbijt lukt maar half, want dat was nog niet helemaal klaar om 8.00 uur.... Het vliegveld was snel gevonden. Net als alle andere locaties gebruiken we hiervoor kaarten/maps van 'CityMaps2Go', die we op de I-pad gedownload hebben. Prima gedetailleerd en je kunt er je plekjes op 'pinnen'.
Nu nog de auto inleveren. Dat was nog wel wat zoeken, maar uiteindelijk Hertz gevonden. De auto werd gecontroleerd op uiterlijke bijzonderheden en goedgekeurd. Ruim op tijd konden we inchecken. Een enorm vliegtuig voor een binnenlandse vlucht van 2 uur. Zowel in Johannesburg als in Capetown werden we met bussen naar het vliegtuig gebracht, dus geen slurf. Nu nog voor deze laatste dagen een auto huren. Zowel Hertz als Avis hadden geen kleintjes meer. Bij Europcar konden we nog een hyundai krijgen. Hiermee gingen we op zoek naar ons onderkomen in Capetown: een lodge voor backpackers. Leuk om dat ook eens mee te maken. Om de hoek zijn allemaal restaurantjes en in het zonnetje trakteren wij onszelf op een biertje. Al met al is het opeens einde van de middag. Om de sunset heel mooi te kunnen bekijken gaan we naar 'Lion's Head'. Wandelschoenen aan, want we gaan een uur omhoog wandelen met behoorlijk wat klim en klauter werk. Er hangt wel wat bewolking, maar we wagen het erop. En.... We worden beloont: na 50 minuten bereiken we de top. Deze ligt boven de wolken, een adembenemend mooi plaatje. Je ziet de damp omhoog komen en wegrollen. Hier kunnen we uitrusten en uitdampen. Net op het moment dat de zon bijna ondergaat, trekken de zeedampen hoog op en ontnemen ons alle zicht op de zon. Wat een pech! Nu dan maar snel naar beneden, voordat het donker wordt. Dalen is nog lastiger dan klimmen. Helemaal het eerste steile stuk. Regelmatig laat ik me zittend even verder glijden en heb alle kettingen en steunen nodig om veilig beneden te komen. Het laatste stuk gaat weer makkelijker... Gewoon laten rollen. Wat was dit weer een leuk avontuur! We wisselen onze bezweette shirts om en gaan om de hoek eten. Morgen is de Kaap aan de beurt.

Geplaatst door Olga Commandeur 22:49 Gearchiveerd in Zuid-Afrika Reacties (0)

National Zoological Gardens in Pretoria

1 december

semi-overcast

Golfen wordt niets vandaag. We besluiten om naar National Zoological Gardens in Pretoria te gaan.
Het was even zoeken, vanwege een foute aanduiding op de kaart, waardoor we in een 'theetuin' belandden. Maar uiteindelijk vonden we de zoo.
We hebben heel veel dieren gezien die in het wild nauwelijks te spotten zijn.
Via een kabelbaantje gingen we ook nog omhoog en konden zo een groot deel van Pretoria zien. Terug zijn we omlaag gewandeld en hebben de zoo doorkruist.
Al met al was het weer een heerlijke dag.
'S avonds weer in zelfde locatie Gloria Deo gegeten en onze eigen fles wijn erbij genuttigd. Morgen vliegen we weer verder van Johannesburg naar Kaapstad en kunnen het allemaal niet meenemen.
Eerst nog even blog bijwerken en een paar uurtjes slapen....

Geplaatst door Olga Commandeur 14:07 Gearchiveerd in Zuid-Afrika Reacties (0)

The Big Swing, Canyoning route en Tshwane (Pretoria)

30 november

semi-overcast

We Ontbijten in het restaurant bij de lodge.
Voordat we wegrijden bekijken we nog even de Big Swing bij daglicht.
Frank krijgt de kriebels en wil heel graag de sprong maken.
Ik kies de 'foefie', een soort tokkel aan een zip line.
ik mocht als eerste. Geweldig! Het was helemaal niet eng. Mooi uitzicht. Ook werd ik weer terug getrokken.
Hierna was Frank aan de beurt met zijn achterwaartse val van 68 meter gevolgd door en big swing aan de kabel. Heel spectaculair. Natuurlijk hebben we alles gefilmd en gefotografeerd.
Alle viewpoints van de Panorama route uit omgeving hebben we hierna nog bezocht:
Helaas was er door de lage bewolking weinig zicht.
God's Window zijn we daarom niet eens gaan bekijken.
De Lissabon falls konden we wel goed zien.
Evenala de Berlijn falls. Dit zijn hele natuurlijke watervallen, prachtig.
De Canyoning route gaf prachtige uitzichten te zien van de grove, ongerepte natuur.
Echt schitterend zij de Bourke's Luck Potholes, door de eeuwen ronde uitgesleten rotsen door kolken, waardoor heel aparte rotspartijen zijn ontstaan bij de samenvoeging van de Treur en de Blyde.
De Blyde river canyon vervolgden wij hierna.
De Three rondavels, rotsen die de vorm van rondavels hebben, konden we alleen op afstand zien. We hebben te weinig tijd om erheen te wandelen.
Door het noodweer wat er is ontstaan rijden we naar Pretoria.
Het lijkt wel een levend computerspelletje, obstakels (Potholes) vermijden, (vracht)auto's inhalen en onweersbuien trotseren. Maar Frank heeft zeker level 3 gehaald!
Pretoria is een grote, drukke stad.
Nieuwe naam voor Pretoria is Tshwane, dat is al de naam van de gemeente waarin de stad ligt. Deze naamsverandering wordt ingeruild voor het veranderen van 29 straatnamen in Pretoria, die uit het koloniale tijdperk dateren.
Met map op I-pad vinden we Purple Olive Guesthaus.
We hebben en grote kamer met badkamer en ontbijt. En wifi, wat door de bliksem niet zo goed werkt in eerst instantie.
Dichtbij zijn wat restaurants en we belanden bij Gloria Deo Steakhaus
Ik neem Oxtail stew, heerlijk. Frank gaat voor de rumpsteak.
Op de kaart lezen we dat het meenemen van je eigen wijn is toegestaan!
Misschien een idee voor morgen? Of wordt het bbq ?
Weer redelijk vroeg kruipen we in ons bedje.

Geplaatst door Olga Commandeur 14:03 Gearchiveerd in Zuid-Afrika Reacties (0)

Baboons, buffels en Mogodi Lodge in Graskop

29 november

rain

We wilden vroeg op, maar we werden toch pas om half zeven wakker.
Ik hoor wat brommen en geritsel, met prullenbak geluiden. Baboons! Een hele familie komt inspecteren of er nog iets te halen valt. Ook de bbq plaats onderzoeken ze. Zodra ze zien dat wij door de gordijnen gluren maken ze snel dat ze wegkomen, even verderop springen ze de bomen in.
Ik begrijp nu waarom de prullenbakken vergrendeld zijn en vast zitten aan de ketting. De grote zware prullenbak staat omgekeerd. Zonder dat ze hem open hebben gekregen.
Na het ontbijt laden we de auto in en rijden op weg naar de volgende bestemming. Via het Krügerpark. Bij Crocodile Bridge gaan we er in, net als gisteren.
De baboons hebben ook hun voetsporen op de auto en ruiten nagelaten. Grote en kleine afdrukken. Gelukkig hebben ze de ruitenwissers niet gesloopt.
We schaffen een map met plattegrond en met veel info en beschrijvingen van de dieren aan, zo kunnen we alles goed volgen en nakijken.
Met de i-pad maken we een foto van de magneet borden met de vindplaatsen waar vandaag en gisteren diren zijn gespot.
We vinken alle dieren af die we gezien hebben de afgelopen dagen en natuurlijk vandaag.
Ook weer zien we leeuwinnen, verder weg dan gisteren, nu lopend.
Heel indrukwekkend was de enorme groep van wel 100 buffels.
We maken veel foto's, weggooien kan altijd
Witte en zwarte rhino' kunnen we onderscheiden.
Giraffen, vredig bomen kaalvretend.
Hippo's in de poelen.
Veel impala's (er lopen er 130.000 van in Krügerpark).
Etc.
Alleen het luipaard is nergens te zien.
De lucht wordt donker en af en toe zien we wat onweer bliksemschichten, maar er is nauwelijks regen.
Wel weer een prachtige tocht tot ongeveer 16.00 uur
Dan zoeken we de uitgang op, we moeten nog een heel eind naar ....
Graskop
In de bergen wordt het onweer en de flitsen heftiger. Het is een prachtig gezicht!
In Mogodi Lodge hebben we een backpackers kamer, maar wel voor ons tweeën.
Dit blijkt ook de locatie te zijn van The Big Swing. een spectaculaire sprong aan een touw de kloof in en daarna krijg je een grote swing met zicht op een waterval en de kloof natuurlijk.
Na het inchecken bekijken we alvast the Pinnacle, het is nog licht. Check\/
God's Window is gesloten, maar even verderop is er ook zo'n soort uitzicht over de vallei / het dal:
Wonder view! Heel er mooi, jammer dat de bewolking wat laag hangt. Helaas is dat heel vaak hier het geval.
We rijden terug naar onze Lodge, want we hebben behoorlijke trek.
In restaurant bij de Lodge eten we echt Zuid Afrikaans: bobotie en als toetje: amarula, dit is een vrucht met natuurlijke alcohol. Apen en olifanten snoepen hier ook van en kunnen er echt dronken van worden. Het smaakt hetzelfde als... Baley's!
Moe, kwart over negen, wil ik eigenlijk al onder de lakens, maar frank haalt me over om nog even naar Wonder vView te gaan. Het bliksemt namelijk en van boven af kunnen we prachtig naar de flitsen kijken inderdaad het was erg prachtig en indrukwekkend.
Kwart over tien val ik dan toch om als een blok!

Geplaatst door Olga Commandeur 13:59 Gearchiveerd in Zuid-Afrika Reacties (0)

Krügerpark, nightdrive en bushbaby

28 november

overcast

De koelkast hebben we 's nachts uitgedaan. Deze stond te loeien door de dikke laag ijs van het vriesvak. Nu konden we alle geluiden van buiten goed horen. Maar op wat vogels na, was het doodstil. Hmmm, water op de grond en nog niet helemaal ontdooit. We offeren een handdoek op om te deppen. We rijden wat rond om een ontbijtje te scoren en spullen voor de bbq vanavond. Op een terrasje komt de gastvrouw naar ons toe en zegt dat ze ons iets wil laten zien. Ze doet haar bloesje aan één kant een beetje open en in haar bh zit een 'bushbaby' van 4 weken oud en 10 cm groot. Een heel klein soort aapje. Af en toe valt er eentje uit de boom. Zij vond haar toen ze pas een paar dagen oud was en de oogjes zelfs nog dicht zaten. Nu lijkt zij met haar grote ogen en oren net op een cremlin. In haar bh, onder haar kleren zoekt hij de warmte op. Veel Afrikaanse vrouwen hebben er een. We mogen er foto's van maken. Heel leuk. Ons proviand zetten we in onze koelkast, die ondertussen ontdooid en droog gemaakt is door de schoonmaaksters. Nog even naar het Krügerpark om te informeren wat de mogelijkheden zijn. We gaan vanavond een nightdrive maken in een open jeep, van 20.00 - 22.00 uur. Morgen ochtend reizen we dan met eigen vervoer door het Krügerpark naar Graskop. Terug in het Henk van Rooijen Park bekijken we het leven bij de rivier door een verrekijker en zien weer verschillende vogels, rendieren en aapjes. Maar ook de wildebeest heel dichtbij. Bij onze rondavel genieten we in de schaduw van een lekker koud biertje, een chipje en het gekwetter van vogels. Een hornbil, met een grote oranje kromme snavel, snoept een paar stukjes met ons mee. Op het gras, vlakbij staat een kudde van 8 wildebeesten te grazen.... Wat is dit geweldig relaxen! De bbq plaats is super schoon. Frank maakt het houtskool aan en ik kruid de rumpsteaks (400 gr. pp). Zo hebben we weer een heerlijke maaltijd.
'S avonds terug naar Crocodile Gate voor de nightdrive. om 20.00 uur rijden we het Krügerpark in.
Het is Vollemaan, een prachtig, lichte nacht.
We hebben met 4 personen een grote jeep. Een vrouwelijke gids/driver leidt ins deskundig met goed engels door een klein deel van het park.
Het wordtval wat frisser en we krijgen dekens en grote flash lights mee.
Met die spot lights reflecteren de ogen van het wild. We spotten zo heel veel rendieren. Ook treffen we een grote groep leeuwen op de weg. Het asfalt is natuurlijk nog lekker warm van de zon. Vrouwtjes en de jonge leeuwen liggen heerlijk bijbeltaal. Een prachtig gezicht. We moeten er voorzichtig omheen rijden, want ze gaan geen meter opzij voor de auto's. Verderop komen we nog 2 leeuwen tegen, mannetjes. Één ervan is erg mager, er blijkt tbc te heersen en hij heeft het waarschijnlijk...
Verder zien we Rhino's, black en white.
Honeyberry, blijkt gevaarlijk en agressief
Buffels, verteld onze gids, zijn ook heel gevaarlijk.
Olifanten en giraffen, maar de Leopard ..., die laat zich niet zien.
Vol indrukken rijden we terug naar onze rondavel en hebben weer geen moeite om te slapen

Geplaatst door Olga Commandeur 13:55 Gearchiveerd in Zuid-Afrika Reacties (0)

Golfen op Nkonyeni en door naar Merloth Park

27 november

sunny

Kwart over 5 opstaan tijdens je vakantie! Het is buiten al weer heel aangenaam. De golfsets staan klaar voor ons bij de receptie. We mogen ze lenen van onze gastheer Clifton en gastvrouw Thea. Zij zijn toevallig lid van de golfbaan Nkonyeni waar we zo naar toe gaan. Speciaal voor ons hebben ze het ontbijtbuffet al om kwart over zes (ipv half zeven)open gezet. De weg ernaar toe duurt langer dan we hadden gedacht, maar dat is eigenlijk met alle afstanden hier. Je kunt gewoon niet echt doorrijden. Onderweg komen we langs een aantal sugarcanes fabrieken, dat is echt het product van deze streek. De wegen liggen vol met canes die van de vrachtwagens zijn gewaaid. Bij de golfbaan bestellen we ok een cart, want zonder is niet aan te raden. De afstanden naar de volgende holes zijn soms lang en het is heel heuvelachtig. Nog even een paar ballen inslaan op de driving range. Hiervoor krijgen we lake balls. Er zitten er nog best een aantal bruikbare tussen, oa ProV1's, die kan ik best wel wegslaan in deze rough. Onze clubs worden nog even schoongemaakt, natuurlijk voor een tip. Op naar hole 1. We spelen allebei van de backtees. dus lange holes. bij de mannen zitten holes van 555 en 580! meter. Het is best een mooie baan met veel hoogte verschil. De greens zijn niet al te best, hard grof gras, dus niet zo snel, soms erg droog en dan weer wel sneller.... Na goed 4 uur spelen holen we de 18 e uit. Het spelen van mij ging niet zo goed, maar toch hebben we genoten. Nu weer even de golfsets terugbrengen en onze koffers ophalen en dan door naar onze volgende bestemming: het Henk van Rooijen Park in Merloth Park aan de rand van het Krügerpark. Weer een heel avontuurlijk parkje. Onderweg steken de giraffen zomaar over de weg! Maar ook de naboots en wrattenzwijntjes en allerlei soorten rendieren. Geweldig om dat zomaar dichtbij langs de weg te zien. Eindelijk vinden we het Park, maar de slagbomen zijn al dicht. Frank belt het telefoonnummer wat er bij de ingang staat, maar krijgt geen verbinding. De portier probeert het ook even. We worden dadelijk opgehaald en naar onze rondavel gebracht. Een echte Zuid Afrikaander met z'n dochter rijdt ons voor een zijpaadje in. We krijgen een hut voor vier personen, met koelkast en kookgerei. Buiten staan barbeque plaatsen en buiten keukens. We zijn de enige gasten van de vier rondavels die hier staan. Hij waarschuwt ons voor de baboons, bavianen, die gewoon deuren openbreken en ramen ontzetten om binnen te komen. Koelkasten hebben een slot, ze proberen ook die open te maken. We rijden een stukje terug en vinden een restaurantje, want we hebben een trek! Een T-bone van 500 gr. Voor Frank en een rumpsteak voor mij... Mmmm. Als toetje nemen we onze eerste Irish Coffee deze reis. Wat we erin willen, vraagt de serveerster en ze noemt de hele lijst van beschikbare dranken. Irish code blijkt daar de verzamelnaam voor speciale coffees te zijn.... Wij leggen het haar uit, met whisky. Het smaakte lekker. Hierna vinden we al snel ons onderkomen terug en sluiten weer een dag af.

Geplaatst door Olga Commandeur 13:51 Gearchiveerd in Zuid-Afrika Reacties (0)

Leeuwen in Hlane Royal National Park in Swaziland

26 november

sunny

Geweldig geslapen. Vandaag hebben we een relax dagje. We blijven hier nog een nachtje en hebben alle tijd om wat rond te kijken. Na een wederom uitgebreid ontbijt, inclusief, spreken we de eigenaren van de Club. Thea en Clifton, we mogen morgen hun golfsets gebruiken als we naar de mooie golfbaan, anderhalf uur verderop, gaan. We inspecteren het natuurpark hier dichtbij, Hlane Royal National Park, en besluiten om de toer van 16.00 uur mee te gaan maken.
Terug in onze Club, nemen we een lichte salade maaltijd en werken weer wat mails en blog's bij. Ruim op tijd vertrekken we naar het wildpark. Het begint toch wel aardig warm te worden vandaag. Eindelijk is het dan zover, onze gids, Africa heet hij, komt ons halen. We blijken de enige 2 gasten. Wat we willen drinken? Want dat neemt hij mee in een klein koelboxje voor onderweg. Wat we willen zien? Natuurlijk de leeuwen, maar ook de rhino's, giraffen, olifanten. Alles is te veel, dus keuzes maken. Dan maar de lino's eerst. We gaan door drie hekken steeds verder het reservaat in. Al snel zien we een andere jeep stilstaan. Jawel, leeuwen slaapplaatsen gespot. we reden iets verder van het pad af en daar lagen ze: een leeuw met grote manen en een leeuwin erachter. In hun slaapplaatsen onder een struik in de schaduw. prachtig gezicht. De andere jeep ging weer verder en Africa reed met ons nog iets dichter naar de leeuw toe. Deze werd even wakker voor ons en richtte zijn kop met grote manen omhoog. Ook zijn vrouwtje houdt ons in de gaten. Frank kijkt opzij en ziet daar de resten van hun prooi, een impala, liggen. Uitgebreid kunnen we fotograferen en wat filmen. Indrukwekkend hoor op 3 meter afstand in een open jeep. De leeuw gaat weer liggen slapen en trekt zich verder niets meer van ons aan. Leeuwen slapen 21 uur per dag, voor de rest beetje jagen, eten en met elkaar bezig zijn. We rijden verder en zien een hele kudde olifanten. Twee mannetjes apart en de groep vrouwtjes en jongeren bij elkaar. Ook deze kunnen we uitgebreid fotograferen. Een jonger vrouwtje komt tetterend op ons af als we te lang blijven staan naar haar zin. Schitterend. Zo trekken we 2 en een half uur door het reservaat en gaan naar een andere sectie waar eventueel giraffen en rhino's zijn. We zien diverse soorten vogels, hertjes en reeën, impala's etc. Een wratten zwijn en zo'n mestkever die zijn eieren in mest rolt en naar zijn nest brengt, grappig. Opeens is het bijna zons ondergang en tijd om terug te gaan. Maar we hebben de rhino's nog niet gezien. "Stap hier maar uit", zegt Africa, "het mag eigenlijk niet, maar we hebben te weinig tijd. Daar zitten de rhino's, we gaan te voet. En ja hoor, daar stonden ze! Met de Indische rhino's in gedachte en de verhalen over hoe gevaarlijk ze zijn, vond ik het best wel spannend. Goed om me heen kijkend waar de dikke boom staat om achter te schuilen als ze op ons afkomen, neem ik met mijn I-pad een paar foto's. Die dikke boom was er niet en een rhino komt wel naar ons toelopen. Africa was even een stukje verderop gaan plassen. Gauw pakt hij een stok en maakt wat lawaai. De rhino druipt weer af. Poeh... Gevaar geweken. En Frank maar lachen.... Gauw terug naar de jeep, want de zon gaat nu razend snel onder, als we nog wat foto's hiervan willen maken.een prachtig gezicht, maar we zijn net een beetje te laat.
Vol met indrukken van deze geweldige toer nemen we afscheid van Africa en rijden terug naar ons verblijf.
In het restaurant dineren we en werken de blogs weer wat bij. Vroeg naar bed, want morgenochtend willen we om 8 uur al weer golfen en moeten daarvoor anderhalf uur rijden.

Geplaatst door Olga Commandeur 11:50 Gearchiveerd in Zuid-Afrika Reacties (1)

Sodwana Bay en Swaziland

25 november

semi-overcast

Gelukt, 5 uur op en 6 uur zaten we zonder ontbijt (dat doen we daar wel) in de auto op weg naar Sodwana Bay. Dit is een van de 10 mooiste plekken op aarde om te duiken en met name koraal te bewonderen. Om 7.30 u. moest Frank zich daar melden op het strand. We waren prachtig op tijd. Ik duik zelf niet, krijg het al benauwd bij de gedachte alleen.... Duikequipment aangemeten en klaar gezet en daar ging de boot, de golven in. Na anderhalf uur zouden ze terug zijn, even uurtje op de wal en dan voor de tweede duik weer terug. Het weer was onstuimig met harde wind en donkere wolken. Zelfs wat lichte regen. Op het terras boven, uit de wind heb ik voor mezelf een ontbijt besteld (Frank had snel een pie gevuld met checken genomen voor vertrek). Daar kwam de boot weer op het strand. Het was een prachtige duik geweest. Toch besloot Frank om het bij één duik te laten, beetje hoofdpijn, en door te rijden naar Swaziland. Terug via Hluhluwe bleek de beste route en ik kruip achter het stuur. Kan Frank even bijkomen. De andere route, noordelijke vlak langs Mozambique, is wel mooier maar duurt aanzienlijk langer. Bij de grens van Swaziland weer allerlei formaliteiten om stempels te halen en immigratiepapieren in te vullen. De routebeschrijving naar Simunye Country Club is duidelijk, maar het vinden ervan in het dorp is lastiger. Het blijkt een Members Club te zijn, een soort vakantieparkje. Wij hebben hier een basic hutje gehuurd. Het enige dat we nodig hebben is een bed en badkamer. En een bbq om ons avondeten klaar te maken. Achteraf hadden we ook heel goed op de club kunnen mee eten, maar dat doen we morgen dan wel. Er staat een vuurkorf naast onze hut, zonder rooster. We vinden nog ergens van die aluminium bordjes en krijgen ook het blikje Thaise groente open. Heerlijk alles dan maar direct op het vuur. Leuk hoor om het zo samen voor elkaar te krijgen met een waxinelichtje erbij voor de sfeer, een glaasje wijn en de minute steaks. Na het toetje lezen we elkaar bij de koffie nog wat voor uit de Holy Bible.... Buren achter ons zorgen voor de muziek erbij, om dit even te ontvluchten drinken we bij de bar nog een slaapmutsje. Afrekenen was slechts 220 Lilangeni (= < € 2,20) voor een halve liter bier een groot glas heerlijke droge witte wijn! Slapen gaat nu wel lukken, want precies om 22.30 uur stopt de harde muziek.....

Geplaatst door Olga Commandeur 11:45 Gearchiveerd in Zuid-Afrika Reacties (0)

Hippo's, Crocs en Yellow Weaver

24 november

sunny

Wat hebben wij geslapen! Na een heerlijk ontbijt trokken we naar St. Lucia om een boottocht te gaan maken en hippo's en krokodillen te spotten. Nou, die hebben we gezien. Evenals de gele Weaver, een geel vogeltje die zijn nestje bouwt hangend aan boomtakken of, zoals hier, aan de toppen van twee stevige waterrieten. Prachtig gezicht om ze zo dichtbij aan het werk te zien. De indrukwekkende fish-eagle, met z'n spanwijdte van 2 meter en z'n witte kop zagen we hoog in een boom zitten. Ook een Pelikaan en een groot soort reiger. Jammer dat onze kapitein/gids door de harde wind en zachte geluidsinstallatie slecht te verstaan was. Hierdoor mis je toch een heleboel.
Ons volgende project was een crocodile centre, ietsje verderop. Deze stond nergens aangegeven, maar toch gevonden. We zijn prima op tijd om op zaterdag om 15.00 uur het voeren van de crocs mee te kunnen maken. De gids, een echte blanke zuid Afrikaanse krokodillen avonturier, kon prachtig vertellen over de diverse soorten en maten die ze daar hadden. Het doel is om ze uiteindelijk weer uit te zetten in de natuur. Ruim vijf kwartier hingen we aan zijn lippen. En genoten we van de maaltijd, hele kippen, die de crocs vandaag kregen. De vervet aapjes kwamen ook even kijken en ook hier konden we de yellow weavers aan het werk zien aan de hangende takken, boven een krokodillenvijver. Verder waren er wat slangen en schildpadden te bewonderen.
Terug in onze Ecolodge kregen we weer een heerlijk diner (met de eerste malerone) en moesten vroeg gaan slapen, want morgenochtend gaat om 5 uur de wekker....

Geplaatst door Olga Commandeur 21:40 Gearchiveerd in Zuid-Afrika Reacties (0)

Golfen op Prince's Grant, Stanger

23 november

sunny

Na een korte, uitgeruste nacht en een prima ontbijt met zelfgebakken broodschoteltje, gingen we op weg naar het noorden. Naar Hluhluwe, langs een prachtige kustweg. Vlakbij Stanger had Frank een golfbaan, Prince's Grant, ontdekt. We besloten om even een rondje te lopen. Dat wil zeggen, met een buggy en gehuurde golfsets hebben we genoten van de schitterende golfbaan. Ons spel laat nog wat te wensen over, maar verder was het geweldig. We kwamen zomaar een vervet monkey (blauwaapje) tegen. Na het douchen en nog een verfrissend biertje op het terras, vervolgden wij onze reis naar Hluhluwe. Ik rijd, maar het is verder dan we verwachtten. Het wordt al donker en onze gastheer belt al op waar we blijven en of we en wat we willen eten vanavond. Prima service! Het laatste stuk is onverhard en onverlicht! Zitten we wel goed? Eindelijk, weer aan het einde van de wereld, vinden we het toegangs hek. Wat een geweldig, avontuurlijke locatie. Ecologie Wildebees wordt gerund door een Nederlands jong echtpaar, die 6,5 jaar geleden dit als bestemming hebben uitgekozen om er iets van te maken. Heel leuk concept. Met allemaal houten hutjes in de verhuur. Zuid Afrikaans personeel en activiteiten management. Zijn ouders waren er ook, die wonen daar in de 6 wintermaanden vlakbij. Het diner is erg gezellig en lekker! Vanavond vallen we midden in een partij van iemand die 60 is geworden. We mengen ons nog even in het feestje, kijken nog wat naar het dansen en zingen van de Zulu's, maar we zijn er eigenlijk te moe voor. Als een blok vallen we in onze klamboes om....

Geplaatst door Olga Commandeur 21:32 Gearchiveerd in Zuid-Afrika Reacties (0)

Met nieuwe Spark naar LaLuxe in La Lucia boven Durban

22 november

sunny

Ook hier was het ontbijt weer prima verzorgd. Vers fruit, yoghurt met muesli, brood met eieren en spek en tomaat. De chauffeur van de vervangende auto zat al een kwartier te vroeg! bij de receptie op ons te wachten. Na wat formaliteiten en over en weer bellen (door de chauffeur) met Herz en nog wat onbeantwoorde vragen over een eventuele claim/vergoeding verzekering voor de voorruit, stapten wij in de nieuwe witte Spark op weg naar onze volgende bestemming. Prima service van Herz! De Drakenberg lag helemaal in de wolken, toch zijn we even omgekeerd om de 'Cathedral Peak' te bezichtigen. Helaas moesten we weer omkeren, want om de berg op te rijden moest je entree geld betalen, maar er was vandaag geen uitzicht... jammer, een volgende keer? Op onze route naar Durban reden we langs het Nelson Mandela museum. Als je daar zo dicht bij bent, moet je het bezoeken ook. Het was heel indrukwekkend, af en toe kreeg ik een brok in mijn keel. Wat heeft die man teweeg gebracht daar in Zuid Afrika. In Pietermaritzburg moesten we tanken en bij internetpoint via booking.com heeft Frank een aanbieding gevonden voor onze volgende overnachting: net aan de kust boven Durban (erge drukke stad, niet leuk) naar noorden in La Lucia in Guesthaus LaLuxe. Voor de helft van de prijs. Het bleek een schot in de roos. Gratis wifi en heel snel. Eindelijk alle blogs bijwerken en mail van de afgelopen dagen verwerken. Want vakantie of niet, werk gaat toch door. Het Guesthaus ligt aan de kust, prachtige locatie. Echt luxe, we hebben nog nooit zo'n grote woonkamer gehad! We mochten gebruik maken van hun elektrische bbq en spullen uit de keuken. Grappig, heel luxe kamperen. Al met al gingen we natuurlijk veel te laat slapen, pas om 1.30 u. Maar morgenochtend hoeven we niet echt vroeg op.

Geplaatst door Olga Commandeur 11:24 Gearchiveerd in Zuid-Afrika Reacties (0)

Van Lesotho naar Bergville

21 november

sunny

Met enige weemoed verlaten we onze rondavel, het was echt geweldig! Echt een aanrader voor iedereen die ooit die kant op gaat. We kopen nog een klein souveniertje en adviseren aan de handcraft verkoper om ook koelkast magneetjes te gaan maken als herinnering, met 'Lesotho' erop. Hier wilde hij alles over weten.... we rijden de prachtige weg terug door de Gates of Paradise en vervolgen onze weg naar het noorden door Lesotho. Via Maseru, de hoofdstad van Lesotho, (erg druk en chaotisch) gaan we de grens over. Weer dezelfde procedure van dubbele grenscontrole en aanmelden, stempels halen en wachten in de rij in de brandende zon. Terug in Zuid Afrika moeten we als eerste Herz autoverhuur bellen, want de voorruit scheurt steeds verder in. Frank spreekt met ze af dat, zodra we een onderkomen voor de nacht hebben geregeld in de buurt van Ladysmith, ze morgenochtend om 9 uur de auto ter plekke komen omruilen! Voor 19.00 uur moeten we het juiste adres doorgeven... We weten nog niet waar we belanden. De route die we vandaag rijden is ook weer schitterend. Door de Maluti Mountains, de Golden Gates, zoveel ongerepte bergpartijen, wat is het toch een prachtig land. Zo meer naar het Noorden wordt het toch iets groener en sappiger. Over sappig gesproken: die kersen die we langs de weg kochten waren lekker! De wilde Bavianen zagen we ook weer gewoon zitten tegen de bergwanden op. In de buurt van Bergville zou volgens andere gasten van gisteren een mooie backpackers lodge zijn, Amphitheater o.i.d. we hebben het gevonden, maar hier bleek het internet niet te werken. We wilden toch echt weer even het een en ander uitwerken, dus nog wat verder zoeken. Uiteindelijk hebben we in Bergville bij de locale VVV geinformeerd naar de mogelijkheden van een B&B. De medewerkster heeft wat rondgebeld en gaf een aantal mogelijkheden. Dan nog maar zelf iets proberen te zoeken. Uiteindelijk zijn we toch beland in het resort dat de VVV voor ons had opgezocht en een prijsopgave gemaakt. Het bleek een heel gezellige locatie, helaas was de laatste kamer net geboekt en dat was niet voor ons! De manager had met ons te doen en heeft in een veel duurder hotel, Sandford Central Park, onder dezelfde condities een kamer voor ons geregeld. Maar we komen wel terug bij haar om te dineren! Het bleek er vlak achter te liggen, maar we moesten wel helemaal omrijden. Grote kamer met aparte badkamer met bad, heel ruim. Nu konden we Herz bellen en aangeven waar ze morgen ochtend onze auto kunnen omruilen. Het eten was echt heerlijk. Lekker wijntje erbij. We werden bediend door een meisje, zij was nog een trainee en moest nog veel leren, maar wel schattig. Voldaan en moe weer een stukje terug rijden naar ons hotel en lekker slapen.

Geplaatst door Olga Commandeur 11:15 Gearchiveerd in Zuid-Afrika Reacties (0)

Te paard de bergen in

20 november

sunny 34 °C

Vandaag de grote dag. Na een bijzondere nacht met na een paar uur wakker worden van allerlei dieren geluiden, melden wij ons na het ontbijt om 9 uur bij het tracking point. Hier staan we niet op de lijst! We hadden ons gisteren toch echt op gegeven! Na wat gerommel krijgen we toch een gids toegewezen en 2 helmpjes en zadeltassen waarin we onze bagage moeten verdelen. "Jef", zijn Afrikaanse naam was echt te lastg, helpt ons in het zadel en na de eerste onzekere passen rijden wij als volleerd ruiter de bergen in. Wat een bijzondere ervaring. Wat zijn die paardjes (merries) sterk! Maar ook zo zeker en slim. Die van mij wil voorop blijven en voorkomt steeds dat Frank langszij komt. Daarachter volgt Jef, die af en toe richting aangeeft. Maar onze paarden weten precies waar ze heen moeten en zijn prima getraind. Af en toe proberen ze een drafje, maar het terrein leent zich hier niet zo goed voor. Bovendien is het erg warm om zich overmatig in te spannen. Hier en daar drinken ze wat uit de beekjes en eten wat gras. Zo klimmen de paarden met ons op de rug gewoon tegen de rotsen omhoog over soms zeer steile stukken. Maar wat nog spannender is: omlaag! Met onvoorstelbare haarspeldbochtjes. op mijn ski's in de sneeuw had ik het niet eens aangedurfd. Na ongeveer een uur stappen we met trillende benen van de inspanning af. Een meisje van 16 jaar neemt ons mee over steile paadjes naar grotschilderingen die volgens de gegevens door de bosjesmannen zijn gemaakt. Even de benen strekken, maar wat trillen ze. Ik krijg nog meer bewondering voor de paardjes. Na ongeveer 40 minuten waren we weer bij de Jef en onze paarden die nog even heerlijk aan het grazen waren. We vervolgen onze weg nog steiler omhoog en weer omlaag naar onze volgende stop, de waterval. Hier worden we opgevangen door een jongen die ons te voet naar de waterval brengt. De paarden kunnen weer even een half uur uitrusten bij de gids en wij eten onze lunch in de schaduw, het is nog steeds erg warm, boven de 30 graden in de schaduw. Hierna zoeken we de weg terug naar het kamp. Weer spannend want bij de afdalingen jutten de paarden elkaar op om het voortouw te nemen en duwen elkaar bijna van het pad.... Alles gaat goed en uitgeput komen we na een tocht van ruim 5 uur weer thuis. De paarden zijn ook duidelijk blij om uit te kunnen rusten. Ik ben zo moe en misschien ook door de zon en warmte dat ik echt moet gaan zitten in de schaduw om niet flauw te vullen. Maar met een ijskoude cola op het terras kom ik weer bij. We hebben onderweg wel voldoende gedronken, samen 2 liter, maar toch. Wauw, mijn benen .... Langzaam lopen we naar de hut en na een koude douche even bijkomen in de klamboe. Het diner bestaat vanavond uit blikken witte bonen in tomatensaus en groente in currysaus, erg lekker opgewarmd in de aanwezige pan en koekenpan. Nog even onze was weer ophalen bij de bar en toch nog maar een koud drankje drinken op het terras. Blogje schrijven bij het haardvuur. De temperatuur is aangenaam, er is nu wat bewolking en er staat een briesje. Morgen vroeg trekken we door. Wat een adembenemende tocht was dat vanmiddag! Ik ga toch lekker slapen straks.

Geplaatst door Olga Commandeur 13:31 Gearchiveerd in Zuid-Afrika Reacties (0)

Via de Gates to Pradise naar Maleoleo

19 november

sunny

Vanaf 's ochtends 6 uur werd de Lodge gebruikt als een soort buurthuis. Wat kunnen die vrouwen kwekken zeg. Met een stevige douche spoelen we de mottenballenlucht van ons lichaam. Geen ontbijt hier vandaag, of we moeten het gebakken vogeleitje op het dak van de auto samen delen? Bij de supermarkt in Sterkspruit hebben ze alles voor de komende 3 dagen, behalve de flintsteak, die we wel in andere dorpjes hadden gezien. Uiteindelijk vinden we nog een slager in een ander dorpje en kopen hier wat kipsaté en gemarineerd rundvlees. Bij nader inzien besluiten we om de grens naar Lesotho wat hoger te nemen en komen uiteindelijk toch uit in Wepener (nog weer iets hoger). Het is erg warm vandaag, de airco zetten we lekker hoog. Ja hoor! Daar was de steenslag in de voorruit rechtsonder niet tegen bestand en met een doffe sis scheurt deze in. Hopen dat de extra verzekering die we hebben afgekocht, dit dekt. De wegen worden wat slechter met vele "putholes". Frank manoeuvreert er al slalommend doorheen. Angstig kijkend naar de scheur als het een keertje wat minder goed lukt. Bij Wepener, vinden we de weg naar de grensovergang. Hier moeten we 2 keer door de douane, net als bij ons vroeger. Ook 2 x een stempeltje halen. Bij de grens van Lesotho zelfs nog een formulier invullen met allerlei gegevens... Eindelijk mogen we door als we de douanier nog 30 rand (€3) betalen. Later lees ik dat je echt om een reçu moet vragen... De wegen zijn erg mooi, althans in het begin. We volgen de route naar Maleoleo die per e-mail naar Frank is verstuurd. Een prachtig land met veel groen en bergen. Op het eerste gezicht minder slechte leefomstandigheden. Wel weer heel veel mensen op de snelweg, waar je nu geregeld maar 50 km p/u (terecht) mag als je in de buurt van leefgemeenschappen komt. Hoe dichter we bij het park in Maleoleo komen hoe minder goed de wegen. We gaan weer naar de middle of nowhere. En dan komen wij bij de "Gates to Paradise". Een soort Shangri La. Wat een adembenemend uitzicht over een dal omgeven door bergen. Je blijft je ogen uitkijken. Daar, aan het eind van de weg rijden we tegen Maleoleo Lodge aan. We worden verwacht en krijgen de sleutel mee van onze hut. Een echte lemen 'rondavel', waar we 2 nachten zullen slapen. Tussen 18.00 en 22.00 uur is er elektriciteit en licht in de hut, hierna wordt het kaarsjes. Ook is er gewoon drinkbaar water uit de kraan en een warme douche. We inspecteren de barbecue. Maar moeten nog even aanmaakblokjes kopen boven bij de bar. Hier nemen we een glaasje witte wijn en komen aan een tafeltje te zitten waar een excentrieke Brit van zijn wijntje en sigaretje geniet. Het wordt erg gezellig en leerzaam. Chris blijkt docent Zuid Afrikaanse literatuur en letterkunde te zijn aan de universiteit van Lesotho in Roma. Ook geeft hij met interactieve theatervoorstellingen voorlichting aan de inwoners van Lesotho op allerlei gebied. Ook homosexualiteit. 61 jarige Chris blijkt zelf gay te zijn. Hij was daar met zijn Zuid Afrikaanse geadopteerde zoon en chauffeur. Eigenlijk stond hij op het punt om weg te gaan, maar vond het zo gezellig met ons. De jongens dronken bier, ook de chauffeur en deze wilde voor het donker, 19.00 uur, weer op de grote weg zitten? Giet er bij Frank 2 wijntjes in en hij gaat moppen in het Engels vertellen. Dat redden zij nooit voor donker... Om 18.00 u. besluiten wij om de bbq op te zoeken. Deze gaat gebruikt worden door een groep van 5 vrouwen en een gids en chauffeur. We mogen bij hun aansluiten. Zij maken een georganiseerde reis en de gids, een Zuid Afrikaan, blijkt geweldig goed te kunnen koken. Rond het kampvuur komen de reis verhalen los. Gezellig. We eten samen onze eigen vlees. En mogen ook wat van zijn eigen op hardvuur gebakken brood proeven, heerlijk! Zij reizen morgenochtend om 7 uur door in tegenovergestelde richting. Nadat we de sterrenhemel hebben bewonderd en bijna verblind werden door het schijnsel van een klein maantje, die onze schaduwen over de grond wierp, kruipen wij in onze klamboes....

Geplaatst door Olga Commandeur 13:16 Gearchiveerd in Zuid-Afrika Reacties (0)

(Berichten 1 - 15 uit 22) Pagina [1] 2 »